Zbigniew Kruszelnicki

Zbigniew Karol Kruszelnicki, architekt, urodził się 12 lutego 1916 w Lisku, czyli Lesku. W 1934 ukończył Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Podczas II wojny światowej, jako student architektury, został aresztowany przez Niemców i osadzony w więzieniu w Sanoku, a następnie przewieziony do obozu Auschwitz w pierwszym masowym transporcie Polaków. Otrzymał numer obozowy 388 i został zwolniony 12 maja 1942.

W 1949 ukończył Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, uzyskując tytuł magistra i inżyniera architekta. Pracował jako starszy asystent na uczelni, a od 1951 roku był związany z Krakowskim Biurem Projektowo-Badawczym Budownictwa Przemysłowego. Projektował m.in. zakłady przetwórcze w Filipowicach, fabrykę maszyn i sprzętu wiertniczego w Gorlicach oraz zakłady w Skawinie i Krakowie. Za projekt zakładów w Filipowicach otrzymał w 1956 roku Nagrodę Komitetu Urbanistyki i Architektury II stopnia. Należał do krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. Zmarł 26 maja 1972 w Krakowie, gdzie został pochowany.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Kruszelnicki (architekt)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.