Tadeusz Kasprzycki

Tadeusz Adam Kasprzycki urodził się 16 stycznia 1891 roku w Warszawie. Był polskim generałem, oficerem i działaczem niepodległościowym, a także esperantystą. Studiował w Paryżu i Genewie. Działał w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim, a w sierpniu 1914 roku objął dowództwo Pierwszej Kompanii Kadrowej Legionów Polskich. Później kierował Komendą Naczelną Polskiej Organizacji Wojskowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył w Wojsku Polskim i zajmował stanowiska w Sztabie Generalnym.

W latach 1935-1939 był ministrem spraw wojskowych, a w 1936 roku otrzymał stopień generała dywizji. Podczas kampanii wrześniowej wydał rozkaz przygotowania Warszawy do obrony. Po agresji ZSRR na Polskę ewakuował się z rządem do Rumunii, gdzie został internowany. W 1944 roku przedostał się z rodziną do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. W 1954 roku przeniósł się do Kanady. Był jednym z założycieli Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie, który w 1977 roku nadał mu doktorat honoris causa. Zmarł 4 grudnia 1978 roku w Montrealu.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Kasprzycki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.