Piotr Kmita Sobieński
Mąż stanu
- Urodzony
- 1477
- Zmarł
- 31 października 1553, Kraków
- Zawód
- mąż stanu
Piotr Kmita Sobieński, herbu Szreniawa, urodził się w 1477 roku. Pełnił funkcje marszałka nadwornego koronnego, a od 1529 roku marszałka wielkiego koronnego. Był także wojewodą sandomierskim i krakowskim, starostą generalnym krakowskim oraz kasztelanem sandomierskim. W młodości przebywał na dworze cesarza Maksymiliana I. Uczestniczył w walkach z Tatarami i Rosjanami oraz w wojnie z zakonem krzyżackim. Był posłem na sejm piotrkowski i sejm Rzeszy w Norymberdze, a także sygnatariuszem traktatu krakowskiego z 1525 roku.
Należał do stronników królowej Bony Sforzy, a w 1550 roku poparł Zygmunta Augusta. Był związany z Leskiem jako właściciel dóbr leskich, które dziedziczył do śmierci; miasto przypadło następnie jego żonie, Barbarze. Jego dwór w Wiśniczu skupiał prawników, pisarzy i poetów. Kmita wspierał wydawanie wierszy Klemensa Janicjusza i finansował świątynie katolickie. Zmarł bezpotomnie 31 października 1553 roku na zamku krakowskim. Został pochowany w katedrze wawelskiej.
Na podstawie artykułu „Piotr Kmita Sobieński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.