Aleksander Kolasiński

Aleksander Albin Kolasiński urodził się 27 lutego 1893 roku w Lesku. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, z którego odszedł w 1913 roku przed ukończeniem klasy maturalnej. W 1914 roku przystąpił w Sanoku do Polskiej Drużyny Strzeleckiej, a rok później wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 5. pułku piechoty I Brygady, a następnie w 3. pułku piechoty II Brygady.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Awansował do stopnia kapitana piechoty. W latach 20. służył w 2. pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku i prowadził ćwiczenia dla harcerzy sanockiego hufca. Później pełnił funkcje w strukturach wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego oraz Związku Strzeleckiego i Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny w Gdańsku.

Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach. Od 2000 roku spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Otrzymał Krzyż Niepodległości i Srebrny Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Aleksander Kolasiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.