Wystąpienie: Barbara Okuła

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uproszczenie przepisów podatkowych i ułatwianie przedsiębiorcom inwestowania to cele, które zasługują na poparcie. Polska gospodarka potrzebuje innowacji, nowych technologii i warunków, w których firmom opłaca się rozwijać działalność. Potrzebuje jednak również prawa tworzonego z rozwagą, na podstawie rzetelnych analiz i z poszanowaniem kompetencji państw członkowskich. Dlatego w przypadku omawianego projektu kluczowe jest pytanie, czy wszystkie proponowane zmiany rzeczywiście wymagają regulacji na poziomie Unii Europejskiej.

Projekt Komisji Europejskiej przewiduje zmiany w sześciu dyrektywach dotyczących opodatkowania bezpośredniego. Jego celem jest ograniczenie zbędnych obciążeń administracyjnych, zwiększenie pewności prawa oraz ułatwienie prowadzenia działalności gospodarczej ponad granicami państw. Wśród proponowanych rozwiązań znajdują się m.in. uproszczenia zasad rozliczania kosztów finansowania przedsiębiorstw, ograniczenie nakładających się obowiązków podatkowych oraz ułatwienia w rozstrzyganiu sporów podatkowych między państwami. To ważne kierunki. Przedsiębiorcy powinni więcej czasu i pieniędzy przeznaczać na rozwój, a mniej na obsługę skomplikowanych przepisów. Problem dotyczy jednak konkretnego elementu projektu: wprowadzenia wspólnego minimalnego standardu ulgi podatkowej na inwestycje w rzeczowe aktywa wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej. Komisja Europejska proponuje, aby przedsiębiorstwa mógłby odliczać kwalifikowane wydatki inwestycyjne od podstawy opodatkowania w roku ich poniesienia albo w jednym z czterech kolejnych okresów podatkowych. Sam cel wspierania innowacyjności jest słuszny. Wątpliwości budzi natomiast narzucanie wszystkim państwom określonego rozwiązania podatkowego bez wystarczającego wykazania, że jest ono niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania wspólnego rynku i skuteczniejsze niż działania podejmowane na poziomie krajowym. Państwa członkowskie różnią się strukturą gospodarki, poziomem rozwoju, możliwościami budżetowymi i potrzebami przedsiębiorców. Powinny mieć możliwość dostosowywania instrumentów wspierania innowacji do własnych warunków. Zasada pomocniczości nie oznacza sprzeciwu wobec współpracy europejskiej. Oznacza, że Unia powinna podejmować działania wtedy, gdy cele można skutecznie osiągać wspólnie, a nie tylko dlatego, że wspólne rozwiązanie jest możliwe. W tym przypadku uzasadnione jest pytanie, czy Komisja przedstawiła wystarczające dowody na to, że proponowana harmonizacja przyniesie lepsze rezultaty niż odpowiednio zaprojektowane rozwiązania krajowe.

Dlatego klub Centrum popiera stanowisko, zgodnie z którym projekt w zakresie wprowadzania minimalnego poziomu wsparcia podatkowego dla działalności badawczo-rozwojowej narusza zasadę pomocniczości.

Podkreślam, że nie jest to sprzeciw wobec uproszczenia podatków ani wobec inwestowania w naukę i nowe technologie. To sprzeciw wobec rozszerzenia kompetencji Unii bez dostatecznego uzasadnienia. Chcemy Europy konkurencyjnej, która pomaga przedsiębiorcom rozwijać się i skutecznie konkurować na świecie. Chcemy również Europy, która respektuje traktaty i pozostawia państwom przestrzeń do podejmowania decyzji tam, gdzie nie wykazano potrzeby wspólnej regulacji. Dlatego opowiadamy się za przyjęciem uchwały Sejmu w przedstawionym zakresie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)